Een lege stoel
daar aan die tafel
bij dat feest van de familie.

Herinnert aan de afstand
die het tafelkleed
uitrolde naar het einde,
naar die stoel
daar eenzaam in de kamer.

Wie had gedacht
dat de bekleding eerst zo zacht,
nu met vlekken en scheurtjes
verhardde.

Want daar viel de stilte
na het bewegen
van het opstaan
en weggaan.

De ontbrekende viltjes bij de poten
die sporen achterlieten in de vloer,
zijn het bewijs.