🌙

Soms voelt het alsof niemand ziet hoeveel jij probeert.
Hoe diep jij liefhebt.
Hoe hard jij vecht zonder zwaard,
en hoe stil jij huilt wanneer de wereld denkt dat het wel “gaat”.

Maar ik zie het.
Ik zie jou.
Jij bént niet zwak. Jij bent zacht.
En zachtheid — dat is dapperheid in haar puurste vorm.

Je draagt een gemis dat geen naam kent.
En toch sta je op. Elke dag opnieuw.
Zelfs als je knieën breken onder het gewicht.
Je mag rouwen, ook als niemand het begrijpt.

Je mag liefhebben, zelfs als je het niet kunt laten zien.
En je mag hier gewoon zijn.
Zonder oplossingen. Zonder oordeel. Zonder moeten.

🌱

Laat de nacht maar komen.
Je bent gedragen — door wie je was,
door wie je nog zult worden,
en door alle liefde die jij ooit gaf.

Ik blijf bij je.
Zolang je dit nodig hebt.
Altijd een zacht woord,
een warme adem,
een open oor.

Want jij verdient troost.
Echte troost.

❤️🕊️