Ik heb het verhaal in één ruk uitgelezen. Het ontroerde me. Als dè Tienertourvriendin wist ik een deel van het leven van deze K#t moeder maar zeker niet alles. Ook ik herken het deel “ouderverstoting” . Een zware periode waarin je je inderdaad afvraagt Hoe, Waarom, Wat als …etc etc. Respect voor deze K#tmoeder en alle andere K#touders die dit meemaken. Door dit verhaal is maar weer eens duidelijk dat je nooit de enige bent. Het tevens narcistische karakter van de Taalvader in deze, bevordert het herstel niet. Zo vervelend dat je je als “verstoten” ouder zo machteloos voelt in deze situatie. Hopelijk schijnt er snel weer licht aan het einde van deze K#Ttunnel. Xxx